Leń

LEŃ
autor wiersza: Jan Brzechwa

Na tapczanie siedzi leń,
Nic nie robi cały dzień.
   "O, wypraszam to sobie!
    Jak to? Ja nic nie robię?
    A kto siedzi na tapczanie?
    A kto zjadł pierwsze śniadanie?
    A kto dzisiaj pluł i łapał?
    A kto się w głowę podrapał?
    A kto dziś zgubił kalosze?
    O - o! Proszę!"
Na tapczanie siedzi leń,
Nic nie robi cały dzień.
   "Przepraszam! A tranu nie piłem?
    A uszu dzisiaj nie myłem?
    A nie urwałem guzika?
    A nie pokazałem języka?
    A nie chodziłem się strzyc?
    To wszystko nazywa się nic?"
Na tapczanie siedzi leń,
Nic nie robi cały dzień.

Nie poszedł do szkoły, bo mu się nie chciało,
Nie odrobił lekcji, bo czasu miał za mało,
Nie zasznurował trzewików, bo nie miał ochoty,
Nie powiedział "dzień dobry", bo z tym za dużo roboty,
Nie napoił Azorka, bo za daleko jest woda,
Nie nakarmił kanarka, bo czasu mu było szkoda.
Miał zjeść kolację - tylko ustami mlasnął,
Miał położyć się - nie zdążył - zasnął.
Śniło mu się, że nad czymś ogromnie się trudził.
Tak zmęczył się tym snem, że się obudził.

                                             

       W Naszym życiu ciągle gdzieś dążymy.
 Mając już kilka lat, każą Nam gdzieś iść i wykonywać polecenia.
                 Wykonujemy te polecenia z nie największą przyjemnością, szukając chwili i miejsca na to by tylko uciec niczym ptak schwytany i przetrzymywany w klatce.

  Będąc młodym człowiekiem wiemy, że wykonujemy te czynności tylko po to by otrzymać nagrodę w postaci oceny i radości, którą okazywali nam rodzice.
Mając trochę więcej lat wiemy, że musimy wykonywać jakieś polecenia aby dostać nagrodę w postaci pieniędzy, "czasem" uśmiechu i wdzięczności za wykonaną pracę.

Przez większość naszego życia wykonujemy coś po to by coś z tego mieć...
Uczymy się i pracujemy po to by dostać coś co będziemy mogli wymienić na to co tylko chwilowo zaspokoi nasze "marzenie" ...
By później uświadomić sobie, że tak naprawdę tego nie potrzebowaliśmy...

Piszę to wszystko by chociaż na te kilka sekund zatrzymać życie i obudzić w Nas prawdziwe uczucie szczęścia, ponieważ uważam, że czasem taka krótka chwila potrafi dać nam więcej uczuć, a może nie tyle co uczuć tylko przypomnienia tego co większość z Nas tak naprawdę myśli o życiu, tylko nie chce wylać tego na ulicę społeczeństwa.

&

In onze leven, ergens streven we voortdurend.
Na al enkele jaar oud, ze maken ons ergens heen te gaan en we moeten commando's ui te voeren.
We gaan deze commando's uit te voeren zonder plezier, we zoeken een moment en ruimte voor gewoon weg kunnen te gaan zoals een vogel die vastgehouden in een kooi is.

Als een jonge mens, weten we dat we de activiteiten gaan uitvoeren alleen maar om een belonig in de vorm van een evaluatie en vreugde die onze ouders aan ons toonden te krijgen.
Na een aantal jaren weten we dat we nodig hebben om een aantal opdrachten uit te voeren om een beloning in vorm van geld, "soms" van glimlach en dankbaarheid voor werk te krijgen. 

Voor de meeste van onze leven we gaan iets doen om iets van het te hebben...We leren en werken om iets te krijgen, wat we kunnen ruilen met iets die alleen tijdelijk voldoen onze "droom"...
Om later te bessefen, dat het echt niet nodig voor ons was.

Ik schrijf het alles om aan jullie laten zien dat we soms moeten even stoppen om te zien dat geluk is dichterbij dat we denken.